Geçtiğimiz gün bebek bekleyen bir arkadaşım geldi. Zeytine ve acıya zaten çok düşkündü; şimdi özel durumu nedeniyle zeytin tüketimini iyice abartmış durumda. Ne istersin, ne yapalım diye sorduğumda, tatlı yapma; ekşili, meze türü bir şeyler olsun dedi. Aklıma daha önce Ulrike‘de gördüğüm ve fikrimce Türk yemeklerini tanıtan en iyi Almanca kitaplardan biri olan Türkei, mediterrane Köstlichkeiten adlı kitaptaki zeytin piyazı geldi. (Her tarifin hangi yöreye ait olduğunu, özelliklerini ve kendi yerinde nasıl yapıldığı anlatan, çok güzel bir eser.) Kitaptan öğrendiğime göre zeytin piyazı Gaziantep’e aitmiş. Sonbaharda toplanan taze zeytinleri taşla ezerek, çekirdeğini alıyorlarmış. Bu şekilde parçalanan zeytinden, zeytin piyazı yapılıyormuş. Sadece yeşil zeytin kullanılıyormuş zeytin piyazı için, çünkü siyah zeytinin tadı ve aroması uygun değilmiş. 
Benim taze zeytin bulmam mümkün değil. Tavsiyeye uyarak salamura zeytin kullandım. Hatta aldığım zeytinlerin, çekirdekleri çıkarılmış ve yuvalarına badem doldurulmuştu. İşim çok daha kolay oldu. Şansımıza, zeytinin de tadı çok güzelmiş, harika bir meze çıktı ortaya. Bence yeşil zeytininiz varsa deneyin. Eminim, seveceksiniz. Zeytin piyazını lavaş ile yiyin demişler. Lavaşımız yoktu, pita yaptık biz; yanına da biraz humus ve patlıcan ezmesi. [Humus ve patlıcan ezmesi fikrini/tarifini çok sevdiğim başka bir kitaptan aldım. Kabaca tercümesi, Kadınların mutfağı - 5 kıtadan 100 tarif. Fransa'da yaşayan ermeni kadın yazar, 20 ülkeden farklı kadının kendi evlerinde mutfaklarına girmiş ve mutfak alışkanlıklarını, yaptıkları yemekleri görüntülemiş. Her kadın bir menü hazırlamış. Kitabın bence tek eksiği, Türk mutfağından bir örnek olmaması. (Bunun dışında malzemelere ve özellikle ellere odaklanmış siyah beyaz fotoğraflara, kadınların hayat hikayelerini okumaya ve mutfaklarına bakmaya doyamadım. Bazı tarifleri hiç tutturamama rağmen, dönüp dönüp yine de bu kitaptan bir şeyler yapmaktan zevk alıyorum. Kaçınızın bu kitabı görme şansı var, emin değilim. Ama olur da, kitapçılarda tesadüfen rastlarsanız, mutlaka içine bakın.) Çok uzattım lafı.]
- 250gr. yeşil zeytin ( bademleri de ekledim)
- 4 adet yeşil soğan
- 3 adet çok taze sarmısak
- bir demet maydanoz
- 85gr. ceviz
- 1-2 yemek kasigi nar ekşisi
- zeytinyağı
- tuz ve kirmizi biber (tuza dikkat, salamura zeytin zaten yeteri kadar tuzlu)
Zeytini, soğanı, sarmısağı ve maydanozu kıyın. Cevizi irice dövün. Hepsini harmanlayın. Tuz ve biber ile tatlandirin. Nar ekşisi ve zeytinyağını ekleyin, karıştırın. İki saat buzdolabında bekletin.
(Ben pulbiber, azıcık kimyon ve ekşisi az geldigi icin limon da koydum).
Not: Piyazın bir kısmını ayırıp, haşlanmış buğday ile karıştırdık. Buğdaylı şekli de çok hoşumuza gitti bizim. Yalnız eklemek istiyorum ki, yöreye özgü bir tarifin aslını bozup, bir takım eklemelerle haksızlık etmek istemem. Biz sadece denedik. Bundan sonra bir kere de demlenmiş kuskus ile denemeyi düşünüyoruz.
©2004-2006; metnin ve fotoğrafın her hakkı saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden hiç bir yerde kullanılamaz.
Ulrike’nin kitabini incelemek isterdim, keske ingilizcesi olsa. Hep diyorum cok guzel yemeklerimiz var Anadoluda. Bloglar sayesinde ogrenip uygulama imkanim oluyor bazilarini.
Bu arada resimlerin cok guzel, tabaklar bir harika. Eline saglik. Arkadasinin kizimi olacak acaba, bende butun hamileligim boyunca eksi yemistim hep…
nezaket , 11.03.2006